KAR VE ANILAR....

Kar şiddetlemişken(yağıp yağmama konusunda karasız bugün)hafızamın derinliklerinden karla ilgili anılar çıktı birer birer...Eee çıkmışken ben bunları yazayım dedim...

Şu hafızamdaki gerekli/gereksiz bilgiler konusunda daha önce bir yazı yazmıştım..Bir koku,bir an,bir şarkı ya da biri hemen çağrıştırıveriyor bana bişeyleri...

 

Neyse karla ilgili ortaya karışık yazayım ben...

Geçen sene cafenin açılışı var..Herşey tamam..Sabah kuaföre gider bi fön çektiririm saçlarıma..özel diktirdiğim siyah kaftanımı giyerim altına da kıpkırmızı kadife balon eteğim..çizmelerim...ve giderim açılışı yapmaya...kurdele yok ama olsun ..adı açılış işte...Sabah kalktım..neşeli ve keyifliyim..Perdemi açtım ki..Kar...Hemde açılış günümde...Kuaför iptal tabi..Cafeye nasıl gideceğiz onu düşünmekteyim o an..Neyse zor bela geldik..yaptık açılışı..Sağolsun dostlar arkadaşlar akrabalar geldi açılışa...Ama soğuk içeceklerin hepsi kaldı..Onun yerine 4-5 demlik çay tükettik.... 

Aradan 1 ay falan geçmiş..herşey rayına oturmuş...Yine kar var..hemde en fecisi...Taksiciler gelmem kardeşim diyo..yalvar yakar bi tanesi geliyor duraktan..Cafeye geliyorum sular yok..1-2 saat sonra anlaşılıyor ki benim MAL sahibim su borularını çıbıldak bi şekilde dışarda bırakmış..Giydirilmesi,kaplanması lazımmış...Su boruları donduğundan ve sularım olmadığından 2 gün cafedeki tüm kap kacak müşterilerin hizmetine sunulmuş..sonrasında donan boruların çözülmesi için mecburi tatil ilan edilmişti cafede.....

 

Başka bir kar anısı...kardeşim çocukları doktora götürecek..evinde de temizlik var..kadının başında bekleme görevi bana verildi...Neyse kardeşim geldi doktordan ama bi anda kar bastırdı ve ben 3 gün mahsur kaldım..yokuş yukarı hiçbir araç gitmediğinden..ayağımda altları jilet görevi gören spor ayakkabım bulunduğundan...3.gün sonu sevgilim gelmişti de kurtarmıştı beni....--cesaretinden ötürü kutlamıştım onu---

 

başka bir anı...

14 şubat sevgililer günü..feci bir kar var yine..her yer buz tutmuş..yapılan planlar yerinde kalsın dedim..olmass dedi karşı taraf seni görmek istiyorum ben...eee sen çıkma zaten arabalar işlemiyor dedim ve ben gittim yanına..sarı dolmuş bile beni yolda bırakmışken yürüyerekten ulaşabilmiştim evine...Güzel bir gün geçirmiştik ama eve dönmek tam bir işkenceydi...Bir daha yaparmıyım,gidermiyim böyle bir zamanda??tabiki de..eğlenceliydi..buzda düşmek hariç tabi....

 

başka bir anı...

Uludağa gitmeye karar veriyoruz...Hava normal..yol güzel...sucuk,ekmek yemişiz şaraplarımızı içmişiz..kayak yapmaya çalışmışım---düştüm,kalktım,düştüm,kalktım.. ---- ve birazcık muaffak olmuştum konuya..Akşam eğlenmiş..sabah kahvaltı sonrası yola çıkmıştık..yolda yoğun bir kar bastırdı..resmen tipiye yakaldandık..Hayatımda korkmadığım kadar korktum..ama belli etmedim..gözümün önünden hayatım film şeridi gibi geçecekken yağış azaldı ve yolumuza devam ettik..uzun süre tövbe ettim uludağ ve diğerlerine....

 

başka bir anı...

Şu küresel ısınma olayı tam hortlamamış ve Almanyada müthiş kar yağıyor...Sabah okula gideceğim kapıyı açıyorum ki kapının önünde bir tünel..her yer kar altında....Tünelin başında duruyorum şaşkın şaşkın...Komşularımızdan biri tünel şeklinde yollar açmış...Sonrasında oyun haline getirip kardeşimle koşturuyoruz tünelde....aaa bi de büyükler çocuklarını kızaklarla taşıyor..ordan oraya...çok seviyorum kızakları..bizimkisi 2 kişilik..biniyoruz... ya anniş ya babiş çekiyor bizi..yürüyüşler yapıyoruz....karda..kartopuna doyuyoruz..kardanadamın burnunu yiyiyoruz acıkınca..en sevdiğimiz atkı-bereyi takıyoruz kardan adama..fırça yiyiyoruz annişten....

 

başka bir anı....

Yine Almanyayla ilgili....Erkek kardeşim ufak..2 yaşında..Anniş onu bebek arabasıyla bahçeye bırakmış... kar yağıyor..Annişe soruyorum neden dışarda kardeşim diye....Temiz hava alsın!!!diyor..Bizi karla ve soğukla tanıştırmakmış amaç..hala pek üşümeyiz soğukta...Almanlar hala çocukları bırakıyor karda dışarda ve hala "aman çorap giysin üşütmesin" tezine karşı çıkıyorlar....

 

başka bir anı...

Sene 99..bankadayız..arkadaşın biri telefonda "dışaıda feci kar var"diyor..Bir bankanın eksi 3.katında çalıştığımdan haberim bile yok havadan...Durup dururken başlamış ve şiddetlenmiş...

İş çıkışı bize yakın bir otele gidiyoruz arkadaşla dolu..hiç boş oda yok..tüh keşke rezerve ettirseydik pişmanlığı da boş..başlıyoruz yürümeye..ayağımda topuklu süet çizmelerim tanınamaz durumda...6 km yürüdükten sonra tam da donacakken ulaşıyoruz bir arkadaşın evine....TOP 10 unutulmaz kar anılarımdan biridir bu anı da....

 

Bende anılar bitmez...ama müşteri geldi..şimdilik bu kadar...

Son söz..çok seviyorum karı..yağsın şöyleee yarım metre...evde mahsur kalayım...diyorum..O moddayım yani şu an...

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !